Muzyka potrafi malować, muzyka potrafi mówić. Joaquína Turinę, hiszpańskiego twórcę początku XX wieku, urzekła jedna chwila, której był świadkiem podczas korridy - cicha, krótka modlitwa, którą torreador odmawia samotnie w kaplicy przy arenie tuż przed rozpoczęciem zmagań. W jego La oración del torero (1925) proste liryczne linie ilustrują modlitewną zadumę, którą zrzadka mącą ciemniejsze pomruki i niespokojne rytmy. Z kolei John Adams, komponując septet Shaker Loops (1978) przed oczami miał migoczące tafle wody w stawie oraz wspomnienie z młodych lat. Mieszkał wówczas niedaleko wyznawców jednej z odmian protestantyzmu, zwanych Szejkerami. Tymczasem dla Piotra Czajkowskiego „świętą rozkoszą” było słuchanie muzyki Wolfganga Amadeusza Mozarta. To właśnie wyznacznikami klasycznego stylu kierował się Czajkowski, komponując Serenadę na smyczki (1880).

---