Rebeka - Post Dreams

Miła, przyjemna, niezobowiązująca, ale niekoniecznie pozbawiona wyrafinowania. Nowa płyta Rebeki jest równie nienachalna, co finezyjna.

Epitety "miły", "niezobowiązujący" czy - nazywając rzecz po imieniu - "plumkający" mogą wydawać się nacechowane negatywnie. Często rzeczywiście tak jest, ale akurat nie w tym przypadku. Album "Post Dreams" to muzyczny odpowiednik relaksu, błogości, wiosny, lata, soczystych owoców, świeżej wody, pachnącej łąki. W nowych nagraniach duetu dominuje wakacyjna energia i poczucie beztroski, ale żeby nie było zbyt cukierkowo, różowo, Iwona Skwarek i Bartosz Szczęsny dodali odpowiednią dawkę melancholii.

"Fala" czy "Cavegirl", szczególnie w wersji joggingowej, to numery wprost stworzone na kolonie dla dorosłych, czyli na festiwale. Słoneczne, kolorowe, pełne werwy. Rebeka wyszła z elektronicznego kokona, dodając do syntezatorowego retrobrzmienia smyczki czy trąbkę, urozmaicając faktury, desenie. Sama elektronika też ma wiele odcieni, od pastelowo-akwarelowych, przez laserowo-migoczące po chłodno-nowofalowe. Innymi słowy teraz do zespołu bardziej pasuje etykietka indie niż electro. I to indiepop, bowiem mamy do czynienia z chwytliwymi piosenkami. Zachęcającymi do tańca, do rowerowych wycieczek, po prostu do zabawy. W niektórych momentach, szczególnie bliżej końca płyty "Post Dreams", robi się jednak bardziej refleksyjnie, nostalgicznie, wyciszająco ("Mama", "Percival").

"Post Dreams" to muzyka idealna do wspólnego słuchania ze znajomymi.