Strona 169 - Recenzje

Ni to muzyka do nocnych klubów, ni na koncerty w wakacyjnym słońcu… Niemiecka grupa Digitalism próbuje znaleźć złoty środek pomiędzy indiepopem, a połamanymi, nowoczesnymi brzmieniami. Niepotrzebnie.

Z nazwy jeszcze podlotki, ale z brzmienia - dojrzali faceci. Junior Boys wracają po dwóch latach przerwy z materiałem godnym uwagi.

Jeśli jest coś szokującego na tej płycie, to lekkość z jaką poznańska załoga skacze po muzycznych stylistykach i kulturach. Ale materiał ten niczym zakwas na dobry barszcz musi w nas dojrzewać. Czekać na to z pewnością warto.

Jeśli ktoś może sprezentować nam świąteczną muzykę, która nie jest komercyjną konfekcją lichej jakości, to są to artyści pokroju Annie Lennox. Mający wielką klasę i wyobraźnię.

Chłopak z gitarą, byłby dla mnie parą. Pod warunkiem jednak, że tym chłopakiem byłby Bryan Adams.

Szwedzkie rockabilly? A i owszem. Co ciekawe, całkiem udane.

Mnogość bluzgów na temat "Owego boskiego szaleńca" równa się mnogości hymnów pochwalnych na cześć ósmego krążka pionierów death metalu. Jeśli Morbid Angel chciał włożyć kij w mrowisko, zrobił to fenomenalnie.

T.I. w ostatnim czasie więcej siedział w więzieniu niż przebywał na wolności. Raper zapewniał, że jego forma wcale z tego powodu nie ucierpiała, bo mając dużo czasu dla siebie, w odosobnieniu, był w stanie skupić się nad tekstami. Prawda jest trochę inna.

Diddy wraz z wokalistkami Dawn Richards i Kaleeną Harper, pod szyldem Dirty Money, wydał być może najbardziej gwiazdorski album roku. Wśród gości mamy w końcu tak wielkie postaci, jak Grace Jones i Justina Timberlake'a. Niestety rozmach nie przełożył się na poziom płyty.